Ne Yazmışım

2 Aralık 2010 Perşembe

Ömür Aralığında Şiir


Henüz hiç tanımadığı kentin duvarlarına
Yansıyor çocukluğun gölgesi
 
Büyürken
Bal köpüğü gözbebekleriyle bakıyor
Ağır başının tarttığı yaşamına
 
Zamanın nefesini dinliyor tutukluluğu
Duydukça
Nasılda eğiliyor ince boynu
Alnı düşerken yere
 
Bir martının tedirgin adımlarıyla
Uğranılan
Sevinçli sözlerin uzaktan izlendiği
Kaçıncı köhne mezat

En mavi renginden soyunup puslu bir boşluğa yaslar başını
 
Derin bir iç çekişle
Köprücük kemiğine yatırır olgun bir şiiri

Ellerinde eriyen kaçıncı yeni gün
Ağırlaşırken koyusuna
Doymak bilmeyen karanlığı emzirir gece

İçlenir

Kan kaybında saklanan yaralar

Ağlar
Korkmadan
Dilsiz meydanlarda
Hiç kimseden utanmadan

Hep kısacık mı kesilir ömrün saçları..
Hızla çalınırken kapıları


...

Semra Arıkan 2010-10-10


Hiç yorum yok: